<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>انجمن علمی دانشجویی ترویج علم و فناوری دانشگاه تهران</PublisherName>
				<JournalTitle>دلتا</JournalTitle>
				<Issn></Issn>
				<Volume>1</Volume>
				<Issue>2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2019</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>20</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>بررسی تاثیر زیبایی‌شناسی (استتیک) لحن‌ و شخصیت های نامعمول و گوشه دار در سینمای ایران بر توسعه ی مفهوم &quot;انسان معاصر&quot;</VernacularTitle>
			<FirstPage>30</FirstPage>
			<LastPage>32</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">73134</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>فرهاد</FirstName>
					<LastName>ریاضی</LastName>
<Affiliation>دانش‌آموخته ی کارشناسی ارشد رشته مهندسی مکانیک گرایش سیستم‌های انرژی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2019</Year>
					<Month>10</Month>
					<Day>17</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای سینمای ایران در طی چند سال اخیر، شناخت لحن‌ها و تصویرهای متفاوت از مفهومی به نام «انسان» بوده که باعث شده تصور کلیشه‌ای و تک‌بعدی این ساحت در درون مخاطبین بشکند و قرائت‌های مختلف از این موضوع را با احترام بیشتری دنبال کنند.
در «جدایی نادر از سیمین» (اصغر فرهادی، 1389) با زیبایی‌شناختی دروغ و عدم بیان حقیقت برای بقای زندگی روبرو می‌شویم، در «آسمان زرد کم‌عمق» (بهرام توکلی، 1391)، زیبایی‌شناختی مفهوم دیریاب و پیچیده­ی «انتهای زیبایی کجاست؟» را تجربه می‌کنیم و مثال‌هایی ازاین‌دست. همه­ی این‌ها با آشنایی‌‌زدایی از مفاهیمی پذیرفته‌شده در ذهن، آن‌ها رو می‌شکند و مخاطب را با ساحت دیگری از وجودش آشنا می‌کند که نتیجه­ی بلافصلش، واژه‌های تازه و کشف جنبه‌های دیده نشده از درون خود برای خودش است. فیلم‌هایی به‌اصطلاح «گوشه‌دار» که مثل لبه‌های تیز اجسام در مکانیک که فرایند تنش‌زدایی از آن صورت نگرفته و به خاطر همین آدم را دچار تمرکز تنش می‌کنند، ما را با لبه‌های تیز و صیقل داده نشده از خودمان، دیگران و جهان هستی روبرو می‌کنند.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://uttedsj.ut.ac.ir/article_73134_3dc054e9fcece455b5f1704a0e73b702.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
